Uncategorized

‘yola çıkış niyeti’ mühim bi’şey bi kere

“Evreka!”, dedim geçen gün, ‘ciesem’ operatörünün reklamını izlerken. Tamam, Arşimet gibi suyun kaldırma kuvvetini bulmadım belki ama kendimce mühimce bi’şey, yine de…

Geçen günkü yazımda -ve o yazıda da bahsi geçen 2 ay önceki başka bir yazımda- yaptığımız iyilikleri, güzellikleri paylaşmalı mı sorusunu tartışıyordum ya; aslında sonuca da varmıştım gerçi; paylaşmak ve bu güzelliklerin görünür kılınmasını, yayılmasını sağlamanın önemiyle ilgili atıp tutmuştum.

Kafamda tek bir soru işareti kalmıştı, ki yazmamıştım; o da, bu yaptıklarınla prim yapma arzusu ve bunun getirebileceği sakınca idi. Kendini öne çıkarma isteği, egosal durumlar, şunlar-bunlar… İşte reklam, bu kısımda da netleşmemi sağladı. Şöyle oldu:

Murkcell firması, abone merkezlerinin bir kısmında işaret dili ile konuşan çalışanlara sahip olduğunu anlatıyordu büyük bir gururla. Ben de “pehhh” dedim, “bunlarla prim yapmaya çalışıyolar işte.”. Sonra kendi yazdıklarımla çeliştiğimi düşündüm bi’ an için: “e,” dedim kendi kendime, “hani yapılan güzellikleri paylaşıyorduk da, başkalarına örnek oluyorduk da, falandı da filandı???”.

Ama sonra, -zaten samimiyetine hiçbir zaman inanmadığım- kurumsal sosyal sorumluluk projelerini falan düşündüm ve “İyi de bu adamlar güzel bir şey yapıp bunu paylaşmıyorlar ki; iyi ve sorumluluk sahibi görünmek için, ucundan kıyısından azıcık bi’şeyler yapıyorlar; hatta çoğunlukla yapıyor görünüyorlar.” dedim kendi kendime. Bu kısım önemli bence.

Kişiler için de geçerli bu. Caka satmak, sempati toplamak için bir şeyler yapıyor görünmek ve belki bir miktar yapmak başka şey, zaten içinden gelen ve ‘yapmak için’ yapıyor olduğun şey(ler)in duyulmasını ve yaşamımızda artmasını sağlamak, örnek olmaya çalışmak başka şey. Yani, görüntü için bi’şeyler yapmak değil de, yaptıklarını görünür kılmak.

Tamamen niyet meselesi ve dışarıdan bakıldığında hemen anlaşılmayabilir. Kişinin veya kurumun samimiyetine inandığınız ölçüde… %100 garantili bir anlama yolu yok ama olay budur bence, ‘yola çıkış niyeti’…

Neyse, öyle işte… Bu önemli sorunu (!) da çözdüğüme göre, kitap okumaya geri dönüyorum ben.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir